Een week voor het tragische gebeuren, deed de twaalfjarige Cloé nog fanatiek mee met de sportdag en had zij het niveau havo/vwo met een entreetoets gehaald. Toen werd zij opgenomen in het ziekenhuis. Giselle Le Blansch, moeder van Cloé: ’Waarschijnlijk had Cloé een auto-immuunziekte aan haar longen. Al snel bleek tevens dat zij ook een te groot hart had. Tijdens een kijkoperatie ten behoeve van haar longen kreeg zij een hartstilstand en moest gereanimeerd worden. Vijf dagen later was zij door een hersenbloeding voor de helft verlamd en kon zij niet meer lopen en praten.
Direct na het ziekenhuis is Cloé bij Heliomare gaan revalideren op de NAH-afdeling (niet-aangeboren hersenletsel). Na de zomervakantie startte de R&D afdeling de Observatieklas. Een plek voor kinderen met NAH om binnen een schooljaar te bepalen wat het juiste scholingsvervolgtraject is. Hier begon Cloé met haar verdere herstel. In deze klas krijgt zij les op maat, gecombineerd met de nodige zorg, waaronder logopedie en fysiotherapie.
Giselle:’In het begin was het best zwaar voor Cloé. Zij kreeg testen om te kijken welk niveau zij had. Cognitief is zij nog dezelfde, alleen ligt het niveau van uitvoeren een stuk lager. Zij heeft meer tijd en hulpmiddelen nodig, zoals een toetsenbord voor één hand.’
‘De observatieklas is een redding voor Cloé. Zij hoeft niet op een reguliere school uit te vinden wat zij nog kan. Dat zou haar frustreren. Hier wordt ze enorm gemotiveerd, het is een rustplek waar wordt bekeken wat haar mogelijkheden zijn. Door elke maand met alle betrokkenen doelen te stellen, zien wij nog steeds progressie. Deze zomer moet duidelijk worden welk vervolgonderwijs het beste past bij Cloé.’